Ervaring Martina

Eind jaren 90 was ik erg druk op mijn werk, we gingen verhuizen en 2 weken later kreeg ik een miskraam. “Ach kom op, gewoon weer aan het werk”, dacht ik. Een paar weken daarna had ik een vrije dag en ging gezellig ergens een broodje eten. Het was maar even en mijn hartslag ging omhoog, alles draaide voor mijn ogen en ik ging bijna onderuit. Toch maar direct naar huis en naar bed.

Het was het begin van een half jaar ziektewet met chronisch hyperventileren, nervositeit, concentratieproblemen en geregeld paniekaanvallen. Het ergst vond ik de angst voor de angst, wat zich o.a uitte in zo vroeg mogelijk boodschappen doen in de supermarkt (“anders moet ik misschien wel wachten voor de kassa en dan ga ik misschien wel onderuit”), het vermijden van snelwegen en drukte. Het liefst bleef ik gewoon de hele tijd veilig in huis. Ik was echt doodmoe. De huisarts schreef mij anti-depressiva voor en zowaar, het ging wat beter. Ik kon weer redelijk functioneren.

Niet lang daarna las ik een artikel in een tijdschrift over een therapeute die werkte voor de stichting AFHH. Dat leek mij heel dankbaar werk en bedacht dat zou ik ook kunnen doen. Er kwam iemand van de AFHH bij mij op bezoek en hij zei meteen: “ja maar jij moet eerst zelf de training doen, want jouw ademhaling is echt helemaal van slag”. “Welnee, ik ben gewoon verkouden!”. Toch ben ik maar begonnen met de training en goh wat maakte dat een verschil. Ik kon opeens weer een boek lezen lekker in de zon zonder meteen in slaap te vallen. Eindelijk kon ik weer gewoon alles doen en gaan en staan waar ik wilde!

Ik ben de opleiding gaan doen in Leiden en sinds 2007 werk ik voor de stichting in mijn eigen praktijk in Haaksbergen. Het is ontzettend leuk telkens weer mee te maken dat mensen weer gewoon alles kunnen doen wat ze willen en het nooit meer zover hoeven te laten komen!